Archief

Autonome typografie voor ‘Het jaar rond met Hans Bol’ — 2004

Een installatie voor de vides, een wand, zaalteksten en titelborden in de tentoonstelling Het jaar rond met Hans Bol in Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam. Twee vides van het prentenkabinet zijn bekleed met getallenreeksen. De grote vide is gevuld met getallen 1 tot en met 365 (dagen in een jaar). In de kleinere vide zien we getallen 1 tot en met 60 (seconden in een minuut en minuten in een uur). De Nederlandstalige teksten voor de zaalteksten en titelborden zijn uitgevoerd in goudkleurig folie, de Engelstalige in zilverkleurig folie. Alle getallen verschijnen in de andere kleur: de Nederlandse telwoorden in zilver, de Engelse in goud. Telwoorden zijn jaartallen, delen van titels, cijfers, ook als ze voluit geschreven zijn, zoals de ‘III’ in Gillis III van Coninxloo en ‘Twaalf’ in de Twaalf Maanden. Voor de Twaalf Maanden verdiepte Van Ham zich in kalenders en daarmee samenhangende zaken. THIMO TE DUITS, DESTIJDS CONSERVATOR VORMGEVING EN KUNSTNIJVERHEID, OVER DE BIJDRAGE VAN VAN HAM Voor de tentoonstelling Het jaar rond met Hans Bol kreeg Milou van Ham de open uitnodiging om een installatie te maken voor twee wanden in het prentenkabinet van Museum Boijmans Van Beuningen. Deze zou de presentatie van 16de eeuwse prenten en tekeningen van Hans Bol omarmen. Zij leverde in korte tijd een zilveren/gouden universum van dagen, weken, maanden, seizoenen, jaargetijden en jaren. Ook nam zij de vormgeving van zaalteksten e.d. in het ontwerp op. Niemand kon de tentoonstelling verlaten zonder in deze kosmos ondergedompeld te worden en goed geïnformeerd te zijn over de historiografie van de maanden van het jaar en de seizoenen. Het succes van deze tentoonstelling was de opmaat voor regelmatige samenwerking waarbij ordening en betekenis van cruciaal belang zouden zijn....

Van betovering tot wanneer — 2003

De grootsheid van het Landingslaan-gebied Uitgangspunt voor Van betovering tot wanneer is de uitgestrekte ruimte van het Landingslaan-gebied, in tegenstelling tot de contrasterende intensieve bebouwing van de vinexlocatie Ypenburg aan de rand van Den Haag. Voor het schetsontwerp werden drie kunstenaars gevraagd te reageren op een sleuf in elke keermuur van 12 cm hoog en 3 cm diep. Van Ham koos ervoor de gehele muur als drager te gebruiken. De grootsheid van het gebied daagde Van Ham uit tot een stevig gebaar. Gaandeweg werden twee begrippen aan het werk toegevoegd: contemplatie en menselijkheid. De 32 muren Het kunstwerk bestaat uit 32 loodrecht geplaatste muren met woorden op de voormalige landingsbaan van het voormalige vliegveld Ypenburg met een lengte van 2,5 km. De muren (90 cm hoog) zijn opgetrokken uit prefabbeton, waaraan een speciaal geselecteerd granulaatmengsel is toegevoegd. De kleur van het mengsel maakt verbinding met de rijke variatie aan bebouwing. De voorzijde van elke wand is, net als bij terrazzo, gepolijst. Hierdoor komen de aard en de kleur van het granulaat optimaal tevoorschijn. Tijd, kleur, liefde, detail Het woord op elke muur, in reliëf, staat op zichzelf en past tegelijkertijd in het totaal van het kunstwerk. Voor de tekst zijn vier categorieën woorden geselecteerd. Hierbij selecteerde Milou van Ham de volgende karakteristieke woorden: Tijd: steeds | traag | synchroon | nu | wachten | datum | opnieuw | wanneer | eens Kleur: ultraviolet | hemelsblauw | mosgroen | eigeel | knaloranje | bloedrood | kiezelgrijs Liefde: betovering | naderen | verlangen | hart | vuur | dierbaar | glimlach | geheim | chemie Detail: contour | element | herinnering | nuance | polkadot | schaduw | stofgoud Publicatie De bij dit kunstwerk verschenen publicatie is ontworpen door Ben Laloua/Didier Pascal. Het boekje bestaat voornamelijk uit ingesneden pagina’s waarbij Van Ham persoonlijke associaties laat volgen op de woorden van het kunstwerk. Daarnaast bevat de publicatie teksten van Frits Palmboom, Cassandra Wilkins en Hans den Hartog Jager. Deze zijn opgenomen in een klein katern, gestoken in de achterflap....

Bloemlezing — 2002

Voor Geer Pouls, de eigenaar van bloemenzaak en galerie Brutto Gusto (destijds in Rotterdam, nu in Berlijn) ontwierp ik inpakpapier als bloembollenvelden met Nederlandstalige liedteksten waarin bloemen de glansrijke hoofdrol spelen. De kleurenpracht van bloemen is ‘vertaald’ in heldere achtergrond(druk)kleuren waarbij de tekst is uitgespaard....

Zonder titel — 2003

Het hoofdkantoor van Post NL Voor de grote glazen boven- en hoekpuien van de grote vergaderzaal in het hoofdkantoor van Post NL (destijds TPG Post) aan de Prinses Beatrixlaan in Den Haag ontwikkelde Milou van Ham dit titelloze kunstwerk. Het bestaat uit woorden, gezet in kapitalen, aangebracht op glazen wanddelen aan de binnen- en buitenzijde van de vergaderzaal: twee lettervormen en kleuren staan steeds achter elkaar. Vier verzamelingen De woorden zijn uit vier verzamelingen gekozen: Begroetingen (blauw): AHOY / BYE / CIAO / DAG / DEAR / GEACHTE / GROET / HELLO / HI / HOI / KISS / LOVE. Onderdelen van het gezicht (wit): ADER / DONS / EYE / GEZICHT / HALS / HEAD / HUID / IRIS / KAAKLIJN / KOON / LIP / NEUS / OOGHOEK / OOR / PORIE / SLAAP / TONG / VEL / WIMPER. Details (rood): ANY / AREA / DEEL / DETAIL / ELEMENT / ELK / EVERY / FACET / IETS / PART / REST / SCHAKEL / SOME / TAK / WAT. Woorden met alleen de klinker ‘o’ (zilvergrijs): BOOM / DOOLHOF / HOOP / OF / OH / OOR / OP / POOL / POTLOOD / STROOM / ROOM / WOORD De woorden zijn verdeeld over de Nederlandse en Engelse taal. In verband met vergaderingen over vertrouwelijke zaken was een belangrijke voorwaarde dat ondoorzichtigheid werd gewaarborgd. De gekleurde panelen doen denken aan monumentale, klassieke glas in loodramen van kerken, kathedralen en openbare gebouwen. Letterwerk De bij dit werk verschenen publicatie Letterwerk is ontworpen door Irma Boom. Sandra Smallenburg schreef de tekst in dit kleine dikke boekje....

Geen titel (Strandwand) — 2001

Alienum phaedrum torquatos nec eu, vis detraxit periculis ex, nihil expetendis in mei. Mei an pericula euripidis, hinc partem ei est. Eos ei nisl graecis, vix aperiri consequat an. Eius lorem tincidunt vix at, vel pertinax sensibus id, error epicurei mea et. Mea facilisis urbanitas moderatius id....

Vragen en antwoorden — 2000

ZESTIEN VRAGEN EN ELFHONDERDACHTENVIJFTIG ANTWOORDEN Elfhonderachtenvijftig leerlingen van het Edison-college, een scholengemeenschap in Apeldoorn, vulden op 6 en 7 maart 2000 de door kunstcommissie en mij opgestelde vragenlijst in. De op de voorgevel aangebrachte voornamen werden medio september 2000 aangeleverd vanuit het bestand van de leerlingen-administratie. Per vraag zijn alle antwoorden integraal op fysieke onderdelen van het schoolgebouw aangebracht, waarbij naast glas en beton ook lichtkranten en screensavers drager zijn. Het formaat van de drager bepaalt het letterformaat. Alle antwoorden zijn, mét behoud van taalfouten, integraal aangebracht op zestien verschillende locaties verspreid door het schoolgebouw: 1. Wat is je voornaam. Op de hoofdentree: folie op glas. 2. Wat houd je de laatste twee, drie dagen het meest bezig? Op een liftmuur, bouwlaag 1: latex op latex. 3. Waarover heb je het meest ruzie? Op een liftmuur, bouwlaag 2: latex op latex. 4. Wat is volgens jou het mooiste wat er is? Op een liftmuur, bouwlaag 3: latex op latex. 5. Wat is verliefdheid voor jou? Op de oostelijke kop van de binnenstraat, doorlopend over drie bouwlagen, met zicht op park: folie op glas. 6. Wie is je grote held of voorbeeld? Westelijke kop van de binnenstraat, doorlopend over drie bouwlagen, met zicht op park: folie op glas. 7. Waarover maak je je het meest zorgen? Schoonmetselwand oudbouw van de binnenstraat, links. In de lichtkrant, groen. 8. Wat is je grootste wens, of: waar droom je van? Schoonmetselwand oudbouw van de binnenstraat, rechts. In de lichtkrant, geel. 9 + 10. Wat is jouw beste/slechtste karakter-eigenschap? In vide van de aula oudbouw: folie op glas. 11. Wat eet je het allerliefst? Op de restaurantmuur: folie op acryllak. 12. Wat maakt je het meest onzeker? In de mediatheek en het studiehuis. Op screensavers, groen. 13. Wat maakt je het meest blij? In de mediatheek en het studiehuis. Op screensavers blauw. 14. Wat is je favoriete kledingstuk? In een studieruimte, links: folie op glas. 15. Wat vind je het meest gekke, rare Nederlandse woord? In een studieruimte, rechts: folie op glas. 16. Welke eigenschap hoort bij een goede docent? In de personeelsruimte: latex op schoon beton. ...

Proces Verbaal van het gebouw — 2000

Alienum phaedrum torquatos nec eu, vis detraxit periculis ex, nihil expetendis in mei. Mei an pericula euripidis, hinc partem ei est. Eos ei nisl graecis, vix aperiri consequat an. Eius lorem tincidunt vix at, vel pertinax sensibus id, error epicurei mea et. Mea facilisis urbanitas moderatius id....

I am the voice inside your head — 2000

I AM THE VOICE INSIDE YOUR HEAD De onderste zin, de titel van het werk, staat al jaren op een buitenmuur met drie bill board frames. Met graffiti-spray spuit ik, boven deze spookachtige zin, op straat aangetroffen geschreven zinnen in Bergen, aangevuld met een paar uit mijn geheugen. Drie maanden later verdwijnt het werk uit het zicht door de rijzende nieuwbouw waarvan de fundamenten zichtbaar zijn op de foto....

Scheldwoorden en koosnamen — 1998

Tijdens de eerste editie van Manifesta 1 (1996) was een van de onderdelen: het etalageproject in De Bijenkorf aan de Rotterdamse Van Oldebarneveldtplaats. Daaraan deden mee: Allard Budding, Ben Zegers, Khaled Farouk, Lidwien van de Ven, Marieke van der Lippe, Ronald Cornelissen. Van Ham ontwikkelde voor dit project de eerste versie van dit werk. Op basis van de gevoelige, beledigende inhoud werd dit voorstel door de Bijenkorf afgekeurd. In plaats daarvan ontwikkelde zij in samenwerking met Ben Zegers een installatie waarin hij de etalageruimte vulde met stapelingen en Van Ham een grote verzameling bijvoeglijke naamwoorden op de ramen aanbracht. Deze betroffen het (be)oordelen van en door mensen. In vervolg op het Bijenkorftraject nodigde de RKS haar uit en realiseerde zij in 1998 op de ramen van café De Unie alsnog Scheldwoorden en koosnamen. HET WERK Op de ramen van Café De Unie zijn 125 scheldwoorden (blauw) en 125 koosnamen (wit) te lezen. Elke verzameling heeft 125 elementen, die wisselend van binnen en van buitenaf leesbaar zijn (de helft is gewoon, de andere helft is gespiegeld op het glas geplakt). Deze twee categorieën zijn gezamenlijk onderverdeeld in subcategorieën: tastbare voorwerpen; food; figuren zoals mensen, poppen, fantasiefiguren; dieren; beroepen; lichaamsdelen; ziektes; excreties. Elke subcategorie is vormgegeven als een amorfe wolk. Daar waar het aan de orde is zijn overlopen, deelverzamelingen te zien tussen subcategorieën. BRONNENONDERZOEK In die internetloze tijd was Van Ham frequent bezoeker van de bibliotheek. Daar stonden verschillende scheldwoordenboeken op de plank, maar voor de koosnamen niet. De geselecteerde koosnamen vond zij zelf, onder andere door veldonderzoek. GEDOE Iemand deed aangifte van belediging en discriminatie. Omdat het scheldwoord 'teringjood' in de wolk van het werk voorkwam. De technische recherche van de politie trof nog twee beledigende woorden aan: 'bijbelneuker' en 'aidslijer'. Van Hams voorstel om de aanstootgevende drie woorden zichtbaar af te plakken met zwarte tape werd niet geaccepteerd door Robert R. de Haas, de toenmalige directeur van de RKS. De zaak is geseponeerd wegens onvoldoende bewijs. LATERE VERSIES Voor Mr Motley maakte Van Ham nieuwe versies van dit werk als kunstenaarspagina....

Van alles één — 1997

Een van de eerste solotentoonstellingen van Van Ham. Na Pim pam pet vergaart ze meer verzamelingen. Voor deze tentoonstelling gebruikt ze er ongeveer zestig. Ook anderen vraagt ze een (geschreven, talige) verzameling aan te leveren. Zo’n zestig mensen reageren met een verzameling die Van Ham aan de hare toevoegt en daarmee ontwerpt ze behang voor op de muren van alle ruimtes in Villa Alckmaer. De woorden zijn gerangschikt op alfabetische volgorde. De sleutels van de verzamelingen zijn niet gegeven. Door het behang worden de ruimtes van Villa Alckmaer op een bepaalde manier puur gedefinieerd. EEN GREEP UIT Van alles één Aandelen binnenland; aardrijkskundige namen in de poëzie van Borges; afwijkingen in de bouw van paarden; biologische wapens; boomhoedanigheden; composities van Meredith Monk; domheden; drukpunten; fobieën; gemeenslachtige gesubjectiveerde adjectieven; getallen van 0 tot 1000, uitgeschreven; hoofdkrachten; kleurcombinaties in de brieven van Van Gogh; manen in ons zonnestelsel; met het blote oog waarneembare details; metselverbanden; onderdelen houten trap; pornotijdschriften; sprongen; terroristische groepen in de jaren zeventig; tochtige Groningse dorpen; woorden beginnend met -on; ziekten met de naam van de (uit)vinder. TEKST BIJ INGERICHT IN ARCHIPEL, APELDOORN (1996) Voorloper van Van alles één. Taal is een bruikbaar ordeningsprincipe voor de dingen die er zijn in de wereld. Tijdens 'Ingericht' in Archipel bevinden zich op de muren woorden, de elementen van mogelijke categorieën van de dingen die zich voordoen in de wereld. Alle woorden hebben hetzelfde lettertype, dezelfde hoogte en dezelfde kleur. Milou van Ham suggereert uitputtend te zijn, maar toont tegelijkertijd het hachelijke van deze onderneming. Ze gaat associatief en intuïtief noterend, registrerend de ruimte van Archipel rond en laat daarbij dus ook enorme gebieden liggen; de koppelingen zijn associatief. Gestart vanuit een artikel in de Volkskrant over een tienermeisjesbende in Apeldoorn maakt Van Ham omzwervingen langs de hoofdstukken van de Koran, vóórnamen, de afzonderlijke titels van het oeuvre van Marguerite Duras, munteenheden, sporten, commercials, locaties, vlekken, etc. etc. Zoals steden, bomen, ervaringen groeien, zo toont Van Ham in Archipel een spontane wildgroei van categorieën met hun elementen en de zaken die daar vandaan weer in het oog springen, en dus benoembaar zijn. Het beeld levert een wirwar aan verbanden, terwijl de woorden...